top of page

Doe ik het nu weer?! Wat we kunnen leren van meditatie

  • Foto van schrijver: Wendy Traa
    Wendy Traa
  • 13 mrt 2025
  • 4 minuten om te lezen

Van piekeren en automatische reacties naar rust en empathie: wat ouders (en hun kinderen) nodig hebben

 

Ken je dat? Van die periodes waarin je hoofd maar blijft malen, je nachten korter lijken en je humeur niet is wat je graag zou willen? Het hoort bij het leven, maar gelukkig kunnen we de scherpe randjes ervan afhalen — of zelfs omdraaien. De sleutel? Hoe we ons brein gebruiken.

 

Dat ontdekte ik opnieuw, op een onverwacht moment.

 

Hoe ik de kracht van rust verloor (en weer terugvond)

 

Jarenlang was meditatie en yoga nidra mijn anker. Elke ochtend, trouw. Zelfs als ik er geen zin in had. Totdat mijn vertrouwde yogaplek op zolder vijf weken bezet was. "Geen probleem," dacht ik, "dan mediteer ik in de slaapkamer." Maar vroeg in de ochtend, in het donker, met mijn langslapende man naast me, kwam ik mijn bed niet uit.

 

Tegelijk gebeurde er veel in mijn leven. Het zorgde voor onrust, maar ik dacht dat ik het wel aan kon. Tot ik merkte dat ik weer wakker werd met piekergedachten. Dat ik overdag niet meer die aanwezige, liefdevolle ouder was die ik wilde zijn. En ik vroeg me af: wat doe ik verkeerd? Moet ik meer van dit, minder van dat?

 

Totdat het kwartje viel. Op de dag dat ik eindelijk weer op mijn zoldermatje zat. De tranen stroomden. Niet van verdriet, maar van herkenning: dít had ik gemist. Letterlijk mijn grond. De stilte, de focus, de kalmte.

 

Waarom meditatie tegenwicht biedt

 

Wat er was gebeurd? Mijn brein was -automatisch- teruggeschoten naar een overactieve modus van het ‘Default Mode Network’: dat breindeel dat goed is in zelfreflectie en vooruitplannen, maar ook in piekeren en malen. Dit netwerk kan dus positief werken, maar in onze gehaaste wereld is het vaak te actief en gaat het tegen ons werken.


Meditatie helpt om de activiteit van het DMN te reguleren, waardoor je minder snel vastloopt in overdenken. Als je mediteert zet je namelijk het ‘Focusdeel’ van je brein aan (Central Executive Network). Dit helpt om bewust en gefocust te zijn. Het automatische ‘pieker’denken verdwijnt dan meer naar de achtergrond en we voelen ons vrijer, losser, meer in ons lijf. Als je in een langere rustmeditatie ligt of zit, wordt het Salience Network geactiveerd, waarmee we subtiele signalen opmerken in ons lijf en we open zijn voor ingevingen en heldere conclusies.


Dat helpt ons in het contact met onze kinderen en tieners. Want des te vaker we mediteren, des te meer we in een opener, kalmere staat zijn. Niet alleen als mediteren, ook daarbuiten. Het 're-wired' ons brein.

 

Dr. Richard Miller ( van iRest) noemt het diepste niveau het Defocusing Netwerk (of:Presence Centered Network): de staat van pure aanwezigheid, waarin je volledig opgaat in het moment. Zalig, maar ook essentieel. Want als je dit netwerk niet traint, neemt het denkbrein het weer over. Simpelweg omdat het zo vaak gebruikt is. "What fires together, wires together." Andersom werkt het ook zo: als we regelmatig (even) mediteren, onze kalmte ervaren, wordt dít deel van het brein sterker en actiever.

 



Wat dit betekent voor ouders (en hun kinderen)

 

Precies daarom heb ik in de Vlinder & Slak Training ouderavonden opgenomen waarin ouders leren zichzelf te reguleren met aandacht, mindfulness en dieperust meditatie. Om van reactief naar open en kalm te bewegen.


Want als je altijd in het snelle, automatisch denkende brein blijft, mis je de subtielere signalen van je kind. Dan is de kans kleiner dat je vanuit empathie en verbinding reageert — terwijl dát nu juist is wat een kind nodig heeft om zich veilig en gezien te voelen.

 

Veiligheid is de basis voor gezonde ontwikkeling, niet alleen emotioneel, maar ook neurologisch. En precies daar helpt meditatie bij. Het traint de kalmte, de zachte focus, wat ik 'slakkenkracht' noem. Het leert ons vertragen, ontvangen en waarnemen.

 

Daarom ook worden Vlinder & Slak trainers ook opgeleid om zelf die kalmte en rust uit te stralen. Dit is essentieel voor co-regulatie: het vermogen van volwassenen om met hun eigen kalmte kinderen te helpen zich veilig en rustig te voelen. Kinderen spiegelen namelijk onbewust de gemoedstoestand van volwassenen. Hoe rustiger en meer aanwezig de volwassene, hoe makkelijker een kind mee kan ontspannen en zich emotioneel kan reguleren. En jong geleerd, is oud gedaan!

 

De wereld zachter kleuren met Slakkenkracht

 

Als we onze kinderen leren hoe ze kunnen leven met een balans tussen denken en voelen, doen en zijn, bouwen we mee aan een wereld vol veerkrachtige mensen. Een wereld die ruimte biedt aan Doen én Zijn, aan Vlinder én Slak. Omdat alleen de balans tussen die twee nodig is, in een snel veranderende, het DMN activerende wereld.

 

En dat begint bij onszelf. Door te vertragen. Te luisteren. En weer contact te maken met onze eigen grond, ons eigen lijf en in die open, empathische staat de verbinding an te kunnen gan.

 

Hoe zorg jij voor jouw momenten van rust en verbinding?

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Deel ze hieronder, of stuur me een bericht als je meer wilt weten over de Vlinder & Slak Training of hoe o.a. meditatie en co-regulatietechnieken kunnen helpen om meer rust in je gezin te brengen.

 

 
 
 

Opmerkingen


Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Heb je een vraag? Neem gerust contact op met Wendy

  • Instagram
  • Facebook

© 2024 Wendy Traa

"Mijn lijf is mijn huis en
mijn adem brengt mij thuis"

Slak bezoekt vlinder
CRBKO geregistreerd docent
Aangesloten bij Adiona als kindercoach en kinderyogadocent
bottom of page